Home / یادداشتها / یک‌ بام و دو هوای قوۀ قضاییه و دستگاه‌های وابسته

یک‌ بام و دو هوای قوۀ قضاییه و دستگاه‌های وابسته

نویسنده، از هنگامۀ پایان دوران حبس و آغاز دورۀ تبعید خود در سال 1392 شمسی تاکنون، بارها دیده است که هر سال یک یا دو بار گزارش دروغ مرگ دربارۀ مهدی کروبی و مهندس میرحسین موسوی در شبکه‌های اجتماعی مجازی، پراکنده می‌شود و مردم را آشفته‌ خاطر و خانواده‌های محصوران ستمدیده را نگران و نا آرام می‌کند و وادار می‌شوند تا به خاطر رفع نگرانی مردم هوادار، با بردباری همراه با دل‌شوری، نادرستی چوپراکنی (شایعه‌ پراکنی) را گزارش کنند.

بر پایۀ دیدنی‌ها و شنیدنی‌های گذشته و رویۀ دادسراها و دستگاه‌های وابستۀ آنها، رویشگاه خبر، نباید بر آنها پوشیده باشد؛ اما ناجوانمردانه، در برابر چنان چوپراکنی دلخراش، خاموشی را برگزیده‌اند که خود، به چوِ گِرا‌دهی دستگاه‌های قضایی و امنیتی و همرو (موازی)، در بستر جامعه، دامن می‌زند.

دستگاه‌های قانونی‌ قضایی و امنیتی و همرو، و گاه فراقانونی، چون دستگاه ویژۀ روحانیت؛ با کمترین نقد و انتقاد و دگراندیشی، افرادی را به «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، متهم و به مجازات سنگین حبس و تبعید محکوم می‌کنند؛ اما با چنین دروغ‌ها و چوپراکنی‌های هدفمند، که آشفتگی اذهان شهروندان را در پی دارد، برخورد نمی‌کنند و دوگانگی رفتاری و یک‌بام و دوهوا را به نمایش می‌گذارند.

نکتۀ بایستۀ دیگر، اینکه، شوربختانه شماری از کنشگرانِ بیشتر تازه‌کار، در شبکه‌های اجتماعی نیز بدون درنگ و پژوهش و بدون نگاه به تاریخ و شیوۀ خبر، به پراکُنش آن می‌پردازند و دل‌نگرانی و دل‌آشوبی خانواده‌های عزیزان در حصر را فراهم می‌کنند.

راستینه‌های تاریخ، نشان داده است در چالش‌های (جنگ‌های) میدانی و نیز در برخورد دیکتاتوری‌های فردی و سلطانی و پادشاهی، از هرگونه روش ناجوانمردانه، با دگراندیشان و دشمنان خود بهره نمی‌جویند، و حتی در میان درندگان خونخوار، درندگی فراتر از نیاز، با طعمه، از آنان دیده نشده است.

بسی شگفتی است که نظام‌های برخاسته از ارادۀ فردی و سلطانی و پادشاهی، برای آزار زندانیان و محصوران سیاسی‌ و عقیدتی خود و خانواده‌هایشان، به این‌ اندازه از درماندگی و فروماندگی و بیچارگی، نمی‌افتند؛ ولی شوربختانه و اندوه‌بار، سال‌هاست که بدون پیگیری قضایی و امنیتی، چنان شیوه‌ای فرومانده و زشت در برخورد با محصوران رنج‌دیده و خانواده‌های گرامی‌شان آشکارا بازنشر می‌شود.

شگفتا که بهره‌گیری از هر نیرنگ و روشی، برای از بین‌ بردن یا زجرکش‌ کردن و شکنجه‌ دادن دگراندیشان و خانواده‌های آنان، تنها از سوی آراستگی‌های استبداد دینی و الیگارشی و حکومت‌های بلواگر، بر می‌آید و شایستۀ نظامی برخاسته از جمهور و اسلام نیست؛ از این‌رو، هنوز چاره‌ساز است؛ اگر سردمداران قضایی‌ و‌ امنیتی جمهوری اسلامی، هرچه زودتر به پیشگیری از این‌گونه‌ رفتارهای زشت و ناپسند و بیمارگونه، فرمان دهند و شعله‌ور شدن آتشِ سوزانندۀ زیر خاکستر را برای بازپروری و تاوان زیان‌های برآمده از خطاها، سرد یا دیرآمد کنند و به اخلاق انسانی و شهروند دوستی روی آورند که چکیدۀ نیکویی و شایستگی در حکومت داد و مردمی، همانا مروت با دوستان و مدارا با دگراندیشان است.

منبع: کانال تلگرامی نویسنده