Home / تیتر اصلی / روایت فاجعه زندان رجایی‌شهر در ۸ پرده

روایت فاجعه زندان رجایی‌شهر در ۸ پرده

 

 

» شاهدعلوی؛ روزنامه‌نگار مستقل

 

 

آمدنیوز؛ گروه حقوق‌بشر: پس از انتشار اخباری مبنی بر اینکه جمعی از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر از هشت مردادماه امسال در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال آنها از سالن ۱۲ بند ۴ این زندان به سالن ۱۰ همان‌بند، دست به اعتصاب غذا زده‌اند، پرسش‌هایی درباره جزئیات این رخ‌داد در شبکه‌های مجازی مطرح شده است.

درگزارش پیش‌رو که در ۸پرده تنظیم شده‌ روایتی مستند از آنچه در این ۲۱ روز اتفاق افتاده پیش روی مخاطب قرار داده می‌شود. گفتنی‌ست این زندانیان که از ۸ مردادماه در اعتصاب غذا هستند، اعلام کرده‌اند که تا زمان بازگشت به سالن ۱۲ به اعتصاب غذای خود “ادامه می‌دهند.”

***

 

پرده نخست- محمد مردانی، رئیس زندان رجایی شهر، اوائل مردادماه به سالن ۱۲ بند۴ زندان رفته به زندانیان سیاسی اطلاع می‌دهد که قرار است به دستور مدیرکل سازمان زندان‌ها همه ۵۳ زندانی این سالن به سالن مثلا نوسازی شده ۱۰ همین بند منتقل شوند. زندانی‌ها با رئیس زندان بحث کرده و با تصمیم او مخالفت می‌کنند و وقتی با بی‌اعتنایی مردانی مواجه می‌شوند برای نشان دادن جدیت خود تقریبا دسته‌جمعی (به جز تعدادی از زندانیان عقیدتی) اعلام می‌کنند در صورت انتقال اجباری اعتصاب غذا خواهند کرد.

پرده دوم- روز یکشنبه ۸مردادماه، و در حالی که زندانیان بند ۱۲ فکر می‌کردند زندان فعلا از تصمیم انتقال منصرف شده است، از زندانیان خواسته می‌شود بدون برداشتن وسایل شخصی اتاق‌ها را ترک و در سالن جمع شوند. با مقاومت زندانی‌ها در مقابل این دستور، گارد پرشمار زندان با مدیریت یوسف مردی رئیس حفاظت زندان وارد این سالن شده و به زور و در مواردی با ضرب و شتم زندانیان را به صورت دسته‌جمعی به سالن ۱۰ منتقل می‌کنند. در این حمله بسیاری از وسایل زندانیان از جمله دو دستگاه تصفیه آب و آنتن تلویزیون که متعلق به خود زندانیان بوده را می‌شکنند. همچنین به زندانیان اجازه داده نمی‌شود وسایل شخصی و حتی داروهای خود را ببرند. زندانیان دسته جمعی اعلام اعتصاب غذا می‌کنند و خواهان بازگشت به سالن ۱۲ می‌شوند.

پرده سوم– سالن ۱۰، پس از اعدام همه زندانیان اهل سنت ساکن آن در چند سال گذشته، اخیرا خالی شده و سپس “نوسازی” شده است. در این نوسازی، ۴۰ دوربین مدار بسته و ۶۴ دستگاه شنود در سالن و همه اتاق‌های آن و حتی سرویس‌های بهداشتی و حمام نصب شده است و با حفاظ‌هایی درها جوش شده و از سایر بندها جدا و ایزوله شده است. این سالن فاقد یخچال، تلویزیون، سیستم تهویه هوا، دستگاه آب سردکن، تلفن است. پنجره‌های سالن ۱۰ با ورقه‌های فلزی جوشکاری و پوشانده شده و تمام پنجره‌های کوچک اتاق‌ها هم از داخل و بیرون با توری‌های ضخیم پوشانده شده و تنفس زندانیان مشکل شده است. آب آشامیدنی سالم برای نوشیدن وجود ندارد. به هر زندانی دو پتوی سربازی مستعمل و تعدادی متکا داده شده و حتی از تخت‌های فلزی خبری نیست. به زندانیان گفته می‌شود اجازه پخت و پز هم داده نخواهد شد و آن‌ها صرفا می‌توانند از جیره دولتی زندان برای تغذیه استفاده کنند.

پرده چهارم- زندانیان درخواست می‌کنند یخچال‌ها، تلویزیون‌ها، مواد غذایی، دستگاه‌های تصفیه آب، وسائل پخت‌و‌پز، کتاب‌ها و لباس و سایر وسائل شخصی آن‌ها را که با پول خودشان خریده‌اند و داروهایشان به این بند منتقل شود و در اختیارشان قرار گیرد. رئیس زندان پذیرش چنین درخواستی برای بخشی از وسایل زندانی‌ها، را به شکستن اعتصاب غذا منوط می‌کند و تهدید می‌کند اعتصابیون به انفرادی منتقل خواهند شد. تعدادی از زندانیان به دلایل مختلفی از جمله مسائل عقیدتی، بیماری و نیاز به دارو و یا ناامیدی از تسلیم زندان به خواسته‌هایشان، اعتصابشان را می‌شکنند و به تدریج آن بخش از وسایل شخصی خود (داروها، لباس، وسایل اصلاح و نظافت و برخی ظرف و ظروف) را که در جریان هجوم به بند شکسته و از بین نرفته بود دریافت می‌کنند. کسانی که اعتصابشان را نمی‌شکنند به انفرادی منتقل می‌شوند.

 

پرده پنجم-  ۱۴ نفر از زندانیان سیاسی که اعتصابشان را نمی‌شکنند با دستبند و چشم‌بند به انفرادی منتقل می‌شوند. اعتصابیون در ۱۰ روز اول و برای مجبور کردن زندان برای بازگرداندن آن‌ها به سالن عمومی، تنها آب بدون قند می‌نوشند. تعدادی از این اعتصابیون پس از ۸ روز دوباره به سالن عمومی منتقل شده و سایرین هم پس از ۱۲ روز به سالن عمومی بازگردانده می‌شوند. اعتصابیون تهدید می‌شوند که در صورت ادامه اعتصاب به بند زندانیان عادی تبعید می‌شوند. به ظاهر تعدادی از اعتصابیون برای تبعید منتقل می‌شوند، اما با اصرار زندانی‌های بر اعتصاب، انتقال انجام نشده به بند بازگردانده می‌شوند. اعتصابیون اعلام کردند تا زمان دریافت همه وسایل شخصی، دریافت خسارت وسایل از بین رفته و بازگشت به سالن ۱۲ دست از اعتصاب نمی‌کشند.

پرده ششم- تعدادی از اعتصابیون وضعیت سلامتی نامناسبی داشته و پس از ویزیت از سوی دکتر بهداری زندان، دکتر خواستار اعزام آن‌ها به بیمارستان می‌شود. مردانی رئیس زندان با اعزام اعتصابیون بیمار مخالفت می‌کند و ملاقات معمول هفتگی چهارشنبه‌ها هم که کابینی است روز چهارشنبه ۱۱ مرداد لغو می‌شود و به خانواده‌ها اجازه ملاقات داده نمی‌شود. برخی دیگر از زندانیان هم به دلیل نبود سیستم تهویه هوا و عدم دسترسی به داروها بدحال شده و به طور متناوب به بهداری اعزام می‌شوند. در این مدت تنها ۳ بار به زندانیان اجازه داده شده است برای هواخوری به فضای باز بروند. در سالن هم همیشه بسته است و هوای آن اصلا عوض نمی‌شود.

پرده هفتم- شنبه ۱۴ مردادماه، حاجی مرادی، نمانیده دادستانی تهران در امور نظارت بر زندان‌ها، به زندان رجایی‌شهر رفته و در جواب اعتراض زندانیان سیاسی گفته است که دادستانی در مورد انتقال زندانی‌ها به بند جدید و فرستادن اعتصابیون به انفرادی دستوری صادر نکرده است و آن‌چه مردانی انجام داده است تخلف و غیرقانونی است. علی‌رغم ادعای نماینده دادستانی، در وضعیت زندانیان بند ۱۰ و اعتصابیون این بند (جز برگرداندن اعتصابیون از انفرادی به سالن عمومی) تغییری حاصل نشده است.

پرده هشتم- ۱۷ نفر از زندانیان سیاسی این سالن هنوز در اعتصاب غذای تر هستند. روز شنبه ۲۸ مردادماه، اعتصاب ۱۶ تن از این زندانیان ۲۱ روز شده است. این عتصابیون می‌گویند تا زمانی که به سالن ۱۲ بازگردانده نشوند، وسایلشان را به آنان برنگردانند و خسارت وارده به آن‌ها را جبران نکنند دست از اعتصاب نخواهند کشید. اعتصاب غذای رضا شهابی هم که از زمان بازداشت مجدد در اعتصاب است ۱۱ روزه شد. شهابی به بازداشت مجدد غیرقانونی خود معترض است. قرار بوده خانواده‌ها امروز شنبه ۲۸ مردادماه جمع شوند و علیه رئیس، حفاظت و بازرسی زندان شکایتی تنظیم کرده و به سازمان زندان‌ها، دادستانی و دادگاه کارمندان دولت ارائه دهند. شکایت از ستم و جنایتی که درحق آنان و همسران، فرزندان و پدران زندانی‌شان روا داشته‌اند…

زندانیان اعتصابی

 

سعيد شيرزاد
خالد حردانی
ابراهيم فيروزی
وحيد نصيری
پيام شكيبا
مجيد اسدی
رضا شهابی
حميد بابايی
محمد نظری
حسن صادقی
رضا اكبری منفرد
ابوالقاسم فولادوند
محمد بنازاده اميرخيزی
شاهين ذوقی
آرش قاضيانی
سعيد ماسوری
محمدعلي منصوری
حمزه سواری
رضا شهابی